Druktemaker
Crisis? Wat crisis? Iedereen, die ik ken heeft het druk. Druk met mobiel bellen.
Druk met mailtjes ontvangen. Druk met Facebooken. Nog drukker met twitteren.
Druk van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Je staat er mee
op. Je gaat er mee naar bed. Godzijdank hebben we nu ook allemaal een I-pad. Dat
scheelt een jas als je het druk hebt. Daarmee kun je nog even extra drukte
maken. Desnoods vanaf het toilet. We zijn tegenwoordig als de dood als er
even niks te doen is.
Het is druk, druk, druk.
We zijn druk met
hard werken. Druk met vakanties uitkiezen.
Druk om nieuwe spulletjes aan te
schaffen. Wie niks verzamelt, boert achteruit. Is een loser. Wordt
gezien als lanterfanter. Wie het goed doet, loopt zichzelf voorbij. Ziet zijn of
haar partner over het hoofd. Verwaarloost bloedeigen kinderen. Heeft geen oog
voor allerbeste vrienden. Hoort geen vogels meer fluiten in de tuin.
Solliciteert nadrukkelijk naar een hartinfarct.
Dat is uiteindelijk
altijd nog beter dan niks doen.
Zeggen we in alle drukte. Gelukkig ben ik de
afgelopen maand weer een druktemaker van jewelste geweest. Ik heb me weer het
apelazarus, de pestpokken en de pleuris gewerkt. Van hier tot Tokio en terug.
Crisis? Wat crisis?
