Osama
Het heeft bijna 10 jaar 11 september moeten worden, maar nu hebben ze hem dan
toch te pakken. Osama is dood. Kogel door zijn kop gekregen, inclusief de
hartelijke groeten van Barack Obama. Met dank aan de Navy Seals, ferme jongens,
stoere knapen, die voor niemand ter wereld bang zijn. Lijk in de helikopter en
wegwezen. Op een vliegkampschip hebben ze het lichaam gewassen, keurig volgens
islamitisch gebruik. Dat scheelt protesten op termijn. En toen was er de plank.
Hup het water in. Weg met die vent. Opgeruimd staat netjes. Een zeemansgraf
wordt nooit een bedevaartsoord, daar is over nagedacht. Iedereen juicht.
Iedereen blij. Dat Osama niet gewapend was is niet belangrijk. Hij stak zijn
handen niet in de lucht. Eigen schuld, dikke bult. Aldus een woordvoerder van
meneer de president. Nu ligt hij op de bodem van de Arabische Zee. Het
bewijsmateriaal is gelijk foetsie. Ook slim. Nu moet hij met zijn stukgeschoten
hersenpan maar hopen dat er zeven maagden staan te wachten. Of een mooie
Assepoester met zeven hele leuke dwergen. Zeven is niet voor niks een
geluksgetal. Je moet alleen wel in sprookjes geloven. Bij het christendom krijg
je niks als je dood gaat. Ja, je ziel wordt verlost van al je zonden. Maar daar
heb je weinig aan als je bent overleden.
De reactie van dominee
Milton Williams die op 11 september 2001 bij de Twin Towers een kerkje
had, is goed om hier aan te halen. Menselijk van toon. Recht uit het hart. In
een interview, dat bij Nieuwsuur werd uitgezonden, zei hij het volgende. 'Ik
werd er enigszins onpasselijk van. Ik voelde me ongemakkelijk. En later voelde
ik vooral verdriet. Ik was verdrietig omdat het de gebeurtenis weer terughaalde.
Ik voel droefheid. Bij de gedachte aan al die mensen die zijn omgekomen. En
daarna de gedachte dat de dood, de liquidatie van één man niet het
tragische verlies kan goedmaken van duizenden mensen. Ik voel geen haat of
boosheid jegens Bin Laden. Ik weet eerlijk gezegd niet eens of ik wel iets
voelde ten aanzien van hem. Hoe kan ik emotioneel gezien die hele tragedie aan
één persoon toeschrijven? Het is makkelijk om te zeggen dat
één iemand verantwoordelijk is voor deze hele tragische
gebeurtenis. Hoe kun je de hele tragedie van de Holocaust aan één
iemand toeschrijven? Hitler heeft niet alle massamoorden begaan. Hij heeft niet
in zijn eentje ruim zes miljoen Joden vermoord. Osama Bin Laden zat niet aan de
stuurknuppel van de vliegtuigen. Voor mij persoonlijk maakt het niet uit dat
Osama dood is. Ik weet niet waarom niet. Het is wel zo dat zijn dood inhoudt dat
hij persoonlijk niet meer in staat is plannen te smeden voor andere
gewelddadigheden of om daaraan mee te doen. Hij is van het podium verdwenen.
Maar daarvoor had hij niet perse dood gehoeven. Hij had opgepakt, berecht en
opgesloten kunnen worden. Zijn dood heeft weinig vragen beantwoord, maar roept
juist vragen op. Ik heb een foto op mijn werkkamer staan, die op 11 september is
genomen. Die foto houdt me in ’t besef, niet zozeer van de gruwel van die
dag, maar van de blijdschap dat ik nog leef...'