Copietjes

We hebben laatst kopietjes gemaakt. Dat doe je hier op het gemeentehuis, gevestigd is in een van de zijvleugels van de kerk. Tussen haakjes: Die kerk is het bekijken waard. Met een prachtige Maria van Lloret, die vroeger in een ver verleden werd aanbeden als de Maria van Manresa. Dat was voor de afscheiding van het naburige dorp Sineu dat vijf kilometer verderop ligt.

Tijdens het kopiëren drentelde een man om ons heen, die kennelijk ook een functie op het gemeentehuis heeft. Zo op het eerste gezicht, dachten wij, een doodgewone (?!) medewerker. Aardig en hulpvaardig, zoals de meeste dorpsgenoten. Als laatste zou je denken dat hij de burgemeester was.

Mis. We konden gelijk op audiëntie bij die doodgewone meneer in spijkerboek. Decor: Eenvoudig bureau, jaren vijftig stoelen, strenge lieden aan de wand, plus een kanjer van een kruisbeeld. Voor zich het briefje, dat we bij onze komst in het dorp hadden verspreid. Of we het naar onze zin hadden. Hoe het met de kinderen ging op school. Dat we altijd bij problemen langs kunnen komen. En dat allemaal handenvoetend gecommuniceerd. Wij met ons steenkolenspaans. En ´de batle´ sprekend in zijn moerstaal, het Mallorcien. Plus Godzijdank ook Spaans. Want van het Mallorciens versta je nauwelijks iets. Nueve (negen) is nau. Diez (tien) is dau. Va bien (gaat goed) is ba bèh. Amarillo (geel) is groc.

Hoe anders is toch Amersfoort. Dinsdag tegen twaalf uur ´s nachts wordt het vuilnis opgehaald. Regelmatig rijdt er een vrachtwagen met open laadbak langs met krijsende biggetjes op weg naar de slacht. In het weekend loopt de bakker met taart over straat naar zijn winkel. En elke avond, zo rond half zeven loopt het kruideniertje van de overkant (geschat een jaar of vijfenzestig) met zijn moeder (minstens negentig) ons steegje op en neer om haar ´te luchten´. Dement en ziekelijk als zij is. Als je bij hem boodschappen doet, maakt hij eerst het licht aan, zodat je zijn waar beter kunt zien. En 1 x per week, verandert hij zijn etalage, die ver vooroorlogs is. Deze week: eieren (linkerraam) en in het andere raam gekleurde zakken met een onbestemde inhoud. Meel of iets dergelijks. De goede man rijdt rond in een oude Renault, die volgens de belettering ooit van een elektricien moet zijn geweest.

Over rondrijden gesproken. De afgelopen week heb ik inmiddels een stuk of vier transporten uitgevoerd in dienst van onze nieuw opgerichte firma Linea Directa. We hebben nu ook inkomsten in plaats van alleen maar uitgaven. De meeste peseta’s zijn jammer genoeg zo zwart als zwart zwart kan zijn.

Die worden aan de kust verdiend. Het Mallorca van de zonnebrand, bier zuipen, wijven versieren en rottigheid. In dat andere Mallorca moet je op je tellen passen. En zuinig zijn op je spullen.

Waar wij wonen kun je nog leven zonder slot in de voordeur.