Terug

Ik ben een weekje terug geweest. Back to the roots. Terug naar de klei, de drukte, de voortgang, het succes. Vanaf Schiphol, linea recta met de neus in het poldermodel. Naijver, stress, vlotte babbels en kopen, kopen. Vooral veel kopen. Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.

Ik ben weer terug. Terug bij mijn kruideniertje Rafael aan de overkant. Met zijn piepende muizen. Met zijn 200 peseta´s voor een fles wijn. ´s Avonds om half elf. Ik ben weer terug bij de ouwetjes, die een hele ochtend of een halve middag aan een tafeltje zitten in het café. Weinig AOW dus zonder consumptie. Maar met gezelligheid.

Ik eet weer flauw stokbrood, dat alleen smaakt met pittige worst erop. Ik laat de honden weer uit op het platteland, hier 100 meter verderop. Ik hoor weer uilen krassen. Honden aanslaan. Het snerpende geluid van een brommer door de nacht.

Het wordt minder druk in de lucht. Vanavond alleen sterren gezien. Geen knipperende landingslichten. Geen Boeings uit Berlijn, Düsseldorf of Hamburg.

Ik ben weer thuis. Het wordt herfst. Het wordt stil op Mallorca.