Kermis

Ik houd niet van kermis. Ik vind het te veel herrie, ik vind het zonde van mijn geld, ik vind reuzenraderen en zweefmolens griezelig en ik vind het sfeertje dat er hangt niet leuk. Mij zul je er dus zelden zien. Hooguit om de kinderen een plezier (?) te doen. Kermis in Lloret, elke 2e zondag in mei is anders. Dit is een poging tot een schets.

Mijn kruidenier van de overkant heeft zijn winkel binnenstebuiten gekeerd, als ik net wakker de luiken opendoe. Zo beetje alles wat binnen stond (veel), staat nu buiten (veel). Aan het raam van mijn kelder is een klein keffertje vastgebonden dat te koop is. Als ik het dorp inkijk, zie ik dat het pleintje veranderd is in een gigantisch springkussen. Zoiets vraagt om nader onderzoek. Ik moet toch naar de bakker voor stokbrood.

Wie denkt dat hierna een lange opsomming volgt van allerlei kermisachtige attracties kan nu beter stoppen met lezen. Naast het springkussen staat alleen nog een piepklein zweefmolentje. Pal naast de kerk. En er is een stalletje met suikerspin. Anders is het natuurlijk geen kermis. Verder is er een man die sombrero´s en petjes verkoopt. Er is een Afrikaanse meneer die tassen en portemonnees etaleert. Er is een cadeautjeskraam met weggooispeelgoed. Iemand verkoopt sierraden. En er zijn twee mooie meiden, die met veel succes kleine pannenkoekjes aan de man brengen. Tussen haakjes: er staan ook drie auto´s op straat die op zoek zijn naar een nieuwe eigenaar. Je kunt op de hoek van het plein bloemen en planten kopen. De bibliotheek is open voor een expositie van twee kunstenaressen. En in het dorpsgebouw worden producten van de streek geëxposeerd. Daar is de gemeente ongetwijfeld voor verantwoordelijk.

Ik vergeet haast dat leerlingen van de school lootjes verkopen. Ik moet nog melden dat aan de kerk schooltekeningen zijn opgehangen. Ook die van onze kinderen. En ik moet nog zeggen dat het de hele dag druk was en gezellig. Tenslotte heeft u nog recht op mijn eindconclusie.

Van zo´n kermis houd ik wel.