Zwart

Ik ben gevoelig voor autoriteit. Ik stop als het verkeerslicht op oranje gaat. Ik heb van nature angst om wetten en wetjes te overtreden. Ik betaal mijn gas, water, telefoon en hypotheek altijd op tijd. Ik doe zelden iets fouts. Ik doe nooit iets ondeugends. Ik heb bijna altijd trouw gedaan wat mijn baas zei. En het spreekt natuurlijk voor zich dat ik mijn belasting stipt aangeef en afreken. Om het kort te zeggen: Ik ben gewoon een keurige Nederlander in den vreemde.

In dit wonderlijke stuk Spanje is dat lastig. Om door te gaan op het thema belastingen. Voor Spanjaarden is het gewoon om losjes met het leven en dus ook losjes met de Rijksontvanger om te gaan. Daar is men heel open over. Deze houding wordt tot en met de inspecteur algemeen geaccepteerd. Buitenlanders op dit eiland land spelen jammer genoeg een spel dat veel geniepiger is. Je zou kunnen zeggen: Men heeft het sjoemelen bijna tot wetenschap verheven. Men heeft er zijn adviseurs voor, die voor alle trucjes letterlijk dik worden betaald.

Met mijn ´Linea Directa´ kom ik vaak in havens waar je overal “Auf Wiedersehen, Tjuss, Goodbye en See you later” hoort. Ik schreef het al: Mallorca is aan de kust allang geen Spaans eiland meer. In die havens blinkt het van jachten, die tien tegen een met alles en nog wat zijn gefinancierd, behalve met wit verdiende boterhammen. Zo´n omgeving maakt het afrekenen problematisch. Zelfs bij de schamele bedragen die ik in de economie probeer te pompen. Over de Spaanse variant van de BTW, hier IVA genoemd, valt al helemaal niet te praten. Die betaalt men ´in principe´ niet. Dat is alleen maar gedoe. Net zoals het afgegeven van een bepaalde vorm van registratie lastig is. Ja, als ik een factuur geef met uitsluitend mijn gegevens, dan is dat natuurlijk wel prettig. Die verdwijnt Linea Directa in de boeken. Als aftrekpost. Of hij wordt Linea Directa bij een opdrachtgever in rekening gebracht. Natuurlijk ook weer zonder ware afzender. Stel je voor.

Ik heb inmiddels een aantal duizenden peseta´s verdiend. Ik had het graag wit willen doen. Ik stop als het verkeerslicht op oranje gaat. Ik heb van nature angst om wetten en wetjes te overtreden. Ik ben van A. tot Z. keurig. Maar het lukt gewoon niet. Ik werk zwart. Precies zoals het hoort.